ನಾನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಕುರಿ ಬಂದು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಹಸಿರೆಲೆಯ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ತಿಂದಿತು—ಅದು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದಿತು: "ಜರತುಷ್ಟ್ರ ಈಗ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ವಿದ್ವಾಂಸನಲ್ಲ."
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅದು ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಾ, ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು. ನಂತರ ಒಬ್ಬ ಮಗು ನನಗೆ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿತು.
ಮಕ್ಕಳು ಆಟವಾಡುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಹಾಳಾದ ಗೋಡೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಗಸಗಸೆ ಹೂಗಳ ನಡುವೆ — ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ.
ಮಕ್ಕಳಿಗೂ, ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡಗಳಿಗೂ, ಕೆಂಪು ಗಸಗಸೆ ಹೂಗಳಿಗೂ ನಾನು ಇನ್ನೂ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಿರಿಕಿರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಆ ಕುರಿಗೆ ನಾನಿನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸನಲ್ಲ: ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹ ಬಯಸಿದ್ದು ಇದನ್ನೇ—ಅದಕ್ಕೆ ಆಶೀರ್ವಾದವಿರಲಿ!
ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಸತ್ಯ: ನಾನು ವಿದ್ವಾಂಸರ ಮನೆಯನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತು ಹೊರಡುವಾಗ ಬಾಗಿಲನ್ನು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಲವಾಗಿ ದಡಾರನೆ ಮುಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ.
ತುಂಬಾ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಅವರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಸಿದು ಕುಳಿತಿತ್ತು: ಅವರಂತೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು, ಕಡಲೇಕಾಯಿ ಒಡೆಯುವ ಕಲೆಯಂತೆ ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನಿಂದಾಗಲಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿನ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಗೌರವಗಳು ಮತ್ತು ಪದವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎತ್ತಿನ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದನ್ನೇ ನಾನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಚಿಂತನೆಗಳ ಉಷ್ಣತೆಯಿಂದ ನಾನು ತುಂಬಾ ಬೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ: ಹಲವು ಬಾರಿ ಅದು ನನ್ನ ಉಸಿರನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತಿರುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಾನು ತೆರೆದ ಗಾಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಧೂಳು ತುಂಬಿದ ಕೋಣೆಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಅವರು ತಂಪಾದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ತಂಪಾಗಿಯೇ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಕೇವಲ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಸುಡುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದಾರಿಹೋಕರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಾಯುವವರಂತೆ, ಅವರು ಇತರರು ಈಗಾಗಲೇ ಯೋಚಿಸಿರುವ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಕಾದು ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಯಾರಾದರೂ ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಹಿಟ್ಟಿನ ಚೀಲಗಳಂತೆ ಧೂಳನ್ನೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ: ಆದರೆ ಅವರ ದೂಳು ಒಮ್ಮೆ ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಬೇಸಿಗೆಯ ಹೊಲಗಳ ಸುವರ್ಣಾನಂದದಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಎಂದು ಯಾರು ತಾನೇ ಊಹಿಸಬಲ್ಲರು?
ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವರ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಸತ್ಯಗಳು ನನ್ನನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತವೆ: ಅವರ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶದ ವಾಸನೆ ಇರುತ್ತದೆ; ನಿಜವಾಗಿ, ಅದರೊಳಗೆ ಕಪ್ಪೆಯ ಕೂಗು ಸಹ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ!
ಅವರು ಚತುರರು ಮತ್ತು ಕುಶಲ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ: ಅವರ ಈ ಬಹುಮುಖತೆಯ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಸರಳತೆ ಏನು ತಾನೇ ತೋರ್ಪಡಿಸಬಲ್ಲದು! ಅವರ ಬೆರಳುಗಳು ದಾರ ಪೋಣಿಸಿ, ಹೆಣೆಯುವುದು ಮತ್ತು ನೇಯುವುದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತಿವೆ; ಹೀಗೆ ಅವರು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ!
ಅವರು ಉತ್ತಮ ಗಡಿಯಾರದ ಯಂತ್ರಗಳಂತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿದರೆ ಸಾಕು; ಅವರು ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಸಮಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಬೀಸುವ ಕಲ್ಲುಗಳಂತೆ ಮತ್ತು ಒರಳು-ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ: ಅವರ ಬಳಿ ಕೇವಲ ಬೀಜದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ!—ಅವರ ಮುಂದೆ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಹಾಕಿದರೆ ಸಾಕು—ಅದನ್ನು ನುಣ್ಣಗೆ ಪುಡಿಮಾಡಿ ಬಿಳಿ ಧೂಳನ್ನಾಗಿಸುವುದು ಅವರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದೆ.
ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಕುತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದ ಅವರು, ಕುಂಟುತ್ತಾ ನಡೆಯುವ ಜ್ಞಾನದವರಿಗಾಗಿ ಜೇಡಗಳಂತೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ವಿಷವನ್ನು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಗಾಜಿನ ಕೈಗವಸುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅವರಿಗೆ ಮೋಸದ ದಾಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವುದೂ ಗೊತ್ತಿದೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂದರೆ, ಅದರಿಂದ ಅವರು ಬೆವತುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅವರ ಸುಳ್ಳುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮತ್ತು ಮೋಸದ ದಾಳಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅವರ ಗುಣಗಳೇ ನನ್ನ ಅಭಿರುಚಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿವೆ.
ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ನಾನು ಅವರಿಗಿಂತ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿದರು.
ತಮ್ಮ ತಲೆಗಳ ಮೇಲಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಅವರು ಕೇಳಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಡುವೆ ಮರ, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಸವನ್ನು ರಾಶಿ ಮಾಡಿದರು.
ಹೀಗೆ ಅವರು ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸದ್ದನ್ನು ಅಡಗಿಸಿದರು: ಮತ್ತು ಇದುವರೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿದ್ವಾಂಸರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ.
ಮಾನವಕುಲದ ಎಲ್ಲಾ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟರು:—ಅದನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ಮೇಲ್ಚಾವಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೂ ನನ್ನ ಚಿಂತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಅವರ ತಲೆಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಪ್ಪುಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ನಡೆದರೂ ಸಹ, ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಅವರ ತಲೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲೆಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.
ಏಕೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯರು ಸಮಾನರಲ್ಲ: ನ್ಯಾಯವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಮತ್ತು ನಾನು ಬಯಸುವುದನ್ನು ಅವರು ಬಯಸಲಾರರು!
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು ಜರಥುಷ್ಟ್ರ.
0 ಕಾಮೆಂಟ್‌(ಗಳು):
ಕಾಮೆಂಟ್‌ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ