ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಿಮ್ಮ ಗೆಳೆಯನ ಬಗ್ಗೆ "ಜರತುಷ್ಟ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ! ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಡುವೆ ಓಡಾಡುವಂತೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಡೆದಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?" ಎಂಬ ಒಂದು ಅಪಹಾಸ್ಯದ ಮಾತು ಕೇಳಿಬಂತು.
ಆದರೆ ಇದನ್ನು "ಜ್ಞಾನದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿರುವವನು ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆಯೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವಂತೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ." ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಉತ್ತಮ
ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ, ಮನುಷ್ಯರೇ ಕೆಂಪು ಕೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಅವನಿಗೆ ಇದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು? ಅವನು ತುಂಬಾ ಬಾರಿ ನಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲವೇ?
ಓ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೇ! ಜ್ಞಾನದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿರುವವನು "ನಾಚಿಕೆ, ನಾಚಿಕೆ, ನಾಚಿಕೆ—ಇದೇ ಮಾನವನ ಇತಿಹಾಸ!" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಯಾರಿಗೂ ಅವಮಾನ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ತನಗೆ ತಾನೇ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ಮುಂದೆ ಅವನು ನಾಚಿಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ನನಗೆ ಅಂತಹ ಕರುಣಾಮಯಿಗಳು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮರುಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅವರಿಗೆ ನಾಚಿಕೆಯ ಕೊರತೆ ತುಂಬಾ ಇದೆ.
ನಾನು ಮರುಕ ತೋರಲೇಬೇಕಾದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ಕರೆಯುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ; ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ದೂರದಿಂದಲೇ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಲು ನಾನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ: ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನೀವು ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿ!
ನನ್ನ ವಿಧಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮಂತೆ ಸಂಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಮತ್ತು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಭರವಸೆ, ಊಟ ಮತ್ತು ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೋ ಅಂತಹವರನ್ನು ನನ್ನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ತರಲಿ!
ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ನಾನು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ: ಆದರೆ ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದನ್ನು ಕಲಿತಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಾನವನು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ, ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂತೋಷ ಪಡಲಿಲ್ಲ: ಇದೇ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಾಪ!
ನಾವು ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವುದು ಕಲಿತಾಗ ಮಾತ್ರ, ಇತರರಿಗೆ ನೋವು ನೀಡುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ನೋವು ತರುವ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯುತ್ತೇವೆ.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ನನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಶುಚಿಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವನು ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ನಾಚಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನೇ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟೆ; ಮತ್ತು ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಿದೆ.
ದೊಡ್ಡ ಉಪಕಾರಗಳು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಉಪಕಾರಗಳನ್ನು ಮರೆಯದಿದ್ದರೆ, ಅವು ಕೊರೆಯುವ ಹುಳುಗಳಾಗುತ್ತವೆ.
“ಸ್ವೀಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಕಠಿಣರಾಗಿರಿ! ಸ್ವೀಕಾರದಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಗೌರವ ಇರಲಿ!”—ಕೊಡಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ನಾನು ಹೀಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ಆದರೆ ನಾನು ನೀಡುವವನು: ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನೀಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಅಪರಿಚಿತರು ಮತ್ತು ಬಡವರು ನನ್ನ ಮರದಿಂದ ಹಣ್ಣನ್ನು ತಾವೇ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಿ: ಇದರಿಂದ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಡಿಮೆ ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಭಿಕ್ಷುಕರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡೆದುಹಾಕಬೇಕು! ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಅವರಿಗೆ ನೀಡುವುದು ಕಿರಿಕಿರಿಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನೀಡದಿರುವುದು ಸಹ ಕಿರಿಕಿರಿಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ ಪಾಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಕೂಡ! ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಯ ಕುಟುಕುವಿಕೆ ಕಚ್ಚುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಸಣ್ಣ ಆಲೋಚನೆಗಳು. ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಟ್ಟ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವುದೇ ಉತ್ತಮ!
"ಸಣ್ಣ ಕೆಟ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ಸಂತೋಷವು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನೇಕ ದೊಡ್ಡ ಕೆಟ್ಟ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಉಳಿಸುತ್ತದೆ." ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳುವಿರಿ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಚೌಕಾಶಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸಬಾರದು.
ಕೆಟ್ಟ ಕೃತ್ಯವು ಒಂದು ಹುಣ್ಣಿನಂತೆ: ಅದು ತುರಿಸುತ್ತದೆ, ಉರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೊರಬರುತ್ತದೆ—ಅದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ.
ಕೆಟ್ಟ ಕೃತ್ಯವು "ನೋಡಿ, ನಾನೇ ಕಾಯಿಲೆ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಅದರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ.
ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ಆಲೋಚನೆಯು ಕಾಣದ ಹುಳುಗಳಂತೆ: ಅವು ತೆವಳುತ್ತವೆ, ಅವಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತವೆ—ಇಡೀ ದೇಹವು ಕೊಳೆತು ಒಣಗಿ ಹೋಗುವವರೆಗೆ.
ಆದರೆ ದುಷ್ಟತನದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: "ನೀನು ನಿನ್ನ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ದೊಡ್ಡವನನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದೇ ಉತ್ತಮ! ನಿನಗೂ ಕೂಡ ಮಹತ್ವದ ದಾರಿ ಇನ್ನೂ ಇದೆ!"—
ಅಯ್ಯೋ ನನ್ನ ಸಹೋದರರೇ! ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ವಿಷಯ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ! ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ನಮಗೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ನಾವು ಅವರ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾದುಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮನುಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುವುದು ಕಷ್ಟ, ಏಕೆಂದರೆ ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟ.
ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದವರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂದವಿಲ್ಲದವರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಆದರೆ ನಿಮಗೆ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ನೇಹಿತನಿದ್ದರೆ, ಅವನ ನೋವಿಗೆ ಒಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತಾಣವಾಗಿರಿ, ಆದರೆ ಕಠಿಣ ಹಾಸಿಗೆಯಂತೆ: ಆಗ ಮಾತ್ರ ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ "ನೀನು ನನಗೆ ಕೆಡುಕು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ನೀನು ನಿನಗೆ ನೀನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆಯಲ್ಲ—ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕ್ಷಮಿಸಲಿ!" ಎಂದು ಹೇಳಿ.
ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ತರವಾದ ಪ್ರೇಮವು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ: ಅದು ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಮರುಕವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಹೃದಯ ಹರಿಬಿಟ್ಟರೆ, ತಲೆ ಕೂಡ ತಪ್ಪು ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ!
ಅಯ್ಯೋ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮರುಕವುಳ್ಳವರ ನಡುವೆ ನಡೆದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೂರ್ಖತನದ ವಿಚಾರಗಳು ಬೇರೆಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ? ಮತ್ತು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ನೋವು ತಂದದ್ದು—ಅವರ ಮೂರ್ಖತನ.
ಪ್ರೀತಿಗೆ ತನ್ನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಮೀರುವ ಎತ್ತರ ಬೇಕು.
ಹೀಗೆ ಸೈತಾನನು ಒಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ದೇವರಿಗೂ ಕೂಡ ತನ್ನದೇ ಆದ ನರಕವಿದೆ: ಅದು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲಿನ ಅವನ ಪ್ರೀತಿ."
ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಸಹ ಕೇಳಿದೆ: "ದೇವರು ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಮರುಕದಿಂದಾಗಿಯೇ ದೇವರು ಸತ್ತನು."—
ಆದ್ದರಿಂದ ಮರುಕದ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿ: ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟದ ಮೋಡಗಳು ಬರಲಿವೆ! ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ನನಗೆ ಹವಾಮಾನದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತವೆ!
ಆದರೆ ಈ ಮಾತು ಗಮನದಲ್ಲಿರಲಿ: ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ತರವಾದ ಪ್ರೇಮವು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಮೀರುತ್ತದೆ: ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಪ್ರೀತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಉನ್ನತವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ!
"ನಾನು ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತು ನನ್ನಂತೆಯೇ ನನ್ನ ನೆರೆಹೊರೆಯವರನ್ನೂ"—ಇದೇ ಎಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರ ಮಾತು.
ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು ಕಠಿಣವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.—
ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
0 ಕಾಮೆಂಟ್(ಗಳು):
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ