ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ, ಆ ಶವವನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗತೊಡಗಿದನು. ಅವನು ಇನ್ನೂ ನೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಇಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿದಾನವಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದನು—ನೋಡಿ! ಮಾತನಾಡಿದವನು ಆ ಗೋಪುರದ ಕುಚೇಷ್ಟೆಗಾರನೇ ಆಗಿದ್ದನು.
"ಜರತುಷ್ಟ್ರನೇ, ಈ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗು," ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು, "ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರು ಬಹಳ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. 'ಒಳ್ಳೆಯವರು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವಂತರು' ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಜನ ನಿನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಶತ್ರು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನೀನು ಜನರಿಗೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಜನರು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ: ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಒಬ್ಬ ಕೋಡಂಗಿಯಂತೆಯೇ ಮಾತನಾಡಿದೆ. ಈ ಸತ್ತ ನಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಜೀವ ಉಳಿಯಿತು.
ಆದರೆ ಈಗಲೇ ಈ ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗು—ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾಳೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತೇನೆ, ಅಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಬದುಕಿರುವವನು ಸತ್ತವನ ಮೇಲಿಂದ ಜಿಗಿದಂತೆ." ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ ಆ ಕೋಡಂಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದನು; ಆದರೆ ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಕತ್ತಲೆ ತುಂಬಿದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.
ಪಟ್ಟಣದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಶವಕ್ಕೆ ಗುಂಡಿ ಅಗೆಯುವವರು ಅವನಿಗೆ ಎದುರಾದರು: ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಂಜುಗಳನ್ನು ಅವನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದು, ಜರತುಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದರು. "ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಆ ಸತ್ತ ನಾಯಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ: ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಶವ ಹೂಳುವವನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತು! ಅಂತಹ ದರಿದ್ರ ಶವವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ನಮ್ಮ ಕೈಗಳು ಬಹಳ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿವೆ.
ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಯಮನ ಪಾಲನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಶುಭವಾಗಲಿ! ಆ ಯಮನು ಜರತುಷ್ಟ್ರನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕಳ್ಳನಾಗದಿರಲಿ ಅಷ್ಟೇ—ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಅವನು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕದ್ದು ತಿಂದುಬಿಡಬಹುದು!" ಎಂದು ಅವರು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರ ನೀಡದೆ ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದನು. ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ನಂತರ, ಅವನಿಗೆ ಹಸಿದ ತೋಳಗಳ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೂ ಬಹಳ ಹಸಿವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಬೆಳಕು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಒಂಟಿ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.
"ಹಸಿವು ನನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬ ದರೋಡೆಕೋರನಂತೆ ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ," ಎಂದು ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಹೇಳಿದನು. "ಕಾಡು ಮತ್ತು ಜಲಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ಈ ತಡರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಹಸಿವು ಬಹಳ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ. ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಹಸಿವು, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಊಟವಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಬರುತ್ತದೆ: ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತ್ತು?"
ಹೀಗೆಂದು ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದನು. ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧನು ದೀಪ ಹಿಡಿದು ಹೊರಬಂದು, "ನನ್ನ ಈ ಕೆಟ್ಟ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಲು ಬಂದವರು ಯಾರು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
"ಒಬ್ಬ ಬದುಕಿರುವವನು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಸತ್ತವನು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ," ಎಂದು ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಹೇಳಿದನು. "ನನಗೆ ತಿನ್ನಲು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಲು ಏನಾದರೂ ಕೊಡು, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಊಟವನ್ನೇ ಮರೆತಿದ್ದೆ. ಹಸಿದವನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವವನು ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ."
ಆ ವೃದ್ಧನು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮದ್ಯ ತಂದುಕೊಟ್ಟನು. "ಹಸಿದವರಿಗೆ ಇದು ಸರಿಯಾದ ಜಾಗವಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು; "ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಾರನಿಗೂ ತಿನ್ನಲು ಹೇಳು, ಅವನು ನಿನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದಣಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾನೆ."
ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, "ನನ್ನ ಜೊತೆಗಾರ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ತಿನ್ನುವಂತೆ ಮಾಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ."
"ಅದು ನನಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ," ಎಂದು ಆ ವೃದ್ಧನು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೇಳಿದನು;
"ನನ್ನ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದವರು ನಾನು ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ತಿನ್ನು ಮತ್ತು ಸುಖವಾಗಿರು!"
ಅದಾದ ನಂತರ, ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬೆಳಕನ್ನು ನಂಬಿ ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದನು. ಅವನಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರಪಂಚವು ಮಲಗಿರುವಾಗ ಅದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.
ಮುಂಜಾನೆ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದಾಗ, ಜರತುಷ್ಟ್ರನು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದಾರಿ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತೋಳಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಅವನು ಆ ಶವವನ್ನು ಒಂದು ಟೊಳ್ಳಾದ ಮರದ ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟನು. ನಂತರ ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದನು. ಅವನ ದೇಹವು ದಣಿದಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಆತ್ಮ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು.
0 ಕಾಮೆಂಟ್‌(ಗಳು):
ಕಾಮೆಂಟ್‌ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ