5. ಆನಂದ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿ

ನನ್ನ ಸಹೋದರನೇ, ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿದ ಒಂದು ಸದ್ಗುಣ ನಿನ್ನಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ನೀನು ಬೇರೆ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ನೀನು ಅದಕ್ಕೊಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಮುದ್ದಿಸಲು ಬಯಸುವೆ; ಅದರ ಕಿವಿಯನ್ನು ಎಳೆದು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವೆ.

ಆದರೆ ನೋಡು! ಈಗ ನೀನು ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಂತಾಯಿತು. ನಿನ್ನ ಸದ್ಗುಣದೊಂದಿಗೆ ನೀನೂ ಆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಗುಂಪಿನವನಾದೆ!

ನಿನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುವುದು ಉತ್ತಮ: "ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನೋವು ಮತ್ತು ಸವಿಯನ್ನು ನೀಡುವ, ಹಾಗೆಯೇ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಹಸಿವುಂಟುಮಾಡುವ ಇದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ್ದು ಮತ್ತು ಹೆಸರಿಸಲಸಾದ್ಯವಾದದ್ದು."

ನಿನ್ನ ಸದ್ಗುಣವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೆಸರುಗಳಿಗೆ ಸಿಗದಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರಲಿ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಮಾತನಾಡಲೇಬೇಕಾದರೆ, ಸರಿಯಾದ ಪದಗಳು ಸಿಗದೆ ತಡಬಡಿಸಲು ನಾಚಿಕೆಪಡಬೇಡ.

ಹೀಗೆ ತಡಬಡಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳು: "ಇದು ಪಾಲಿನ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಇದನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ."

"ಇದು ದೇವರ ಕಾನೂನು ಅಥವಾ ಮನುಷ್ಯರ ನಿಯಮ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕಕ್ಕೋ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಲ್ಲ."

"ನಾನು ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ: ಅದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಾಧಾರಣ ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲ."

"ಆದರೆ ಆ ಹಕ್ಕಿಯು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದೆ: ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ—ಈಗ ಅದು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದೆ."

ಹೀಗೆ ನೀನು ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಹೊಗಳಬೇಕು.

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿದ್ದವು, ಅವುಗಳನ್ನು ನೀನು "ಕೆಟ್ಟದ್ದು" ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಅವು ನಿನ್ನ ಸದ್ಗುಣಗಳಾಗಿವೆ: ಅವು ಆ ಆಸಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿವೆ.

ನೀನು ನಿನ್ನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗುರಿಯನ್ನು ಆ ಉತ್ಸಾಹಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟೆ: ಆಗ ಅವು ನಿನ್ನ ಸದ್ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಗಳಾದವು.

ನೀನು ಮೂಲತಃ ಸಿಡುಕನಾಗಿರಲಿ, ಸುಖಲೋಲುಪನಾಗಿರಲಿ, ಮತಾಂಧನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನಾಗಿರಲಿ—ಕೊನೆಗೆ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸಕ್ತಿಗಳೂ ಸದ್ಗುಣಗಳಾದವು, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರು ದೇವದೂತರಾದರು.

ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ನೆಲಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಡು ನಾಯಿಗಳಿದ್ದವು: ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಅವು ಹಕ್ಕಿಗಳಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಗಾಯಕರಾಗಿ ಬದಲಾದವು.

ನಿನ್ನ ವಿಷಗಳಿಂದಲೇ ನೀನು ಔಷಧಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿಕೊಂಡೆ; ನಿನ್ನ ಸಂಕಟವೆಂಬ ಹಸುವನ್ನು ಕರೆದೆ—ಈಗ ನೀನು ಅದರ ಕೆಚ್ಚಲಿನ ಸಿಹಿ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೀಯ.

ಈಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಸದ್ಗುಣಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.

ನನ್ನ ಸಹೋದರನೇ, ನೀನು ಅದೃಷ್ಟವಂತನಾಗಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸದ್ಗುಣವಿರುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಲ್ಲ: ಆಗ ನೀನು ಜೀವನದ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು.

ಹಲವು ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ, ಆದರೆ ಅದು ಕಷ್ಟದ ಬದುಕು; ಅನೇಕರು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಸದ್ಗುಣಗಳ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಾಗಿ ಅವರು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದರು.

ನನ್ನ ಸಹೋದರನೇ, ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟ ಕೆಟ್ಟದ್ದೇ? ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅನಿವಾರ್ಯ; ಸದ್ಗುಣಗಳ ನಡುವೆ ಅಸೂಯೆ, ಅಪನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ದೂಷಣೆ ಅನಿವಾರ್ಯ.

ನೋಡು! ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸದ್ಗುಣವೂ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ; ಅದು ನಿನ್ನ ಇಡೀ ಚೈತನ್ಯವನ್ನೇ ತನ್ನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯನ್ನಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತದೆ, ನಿನ್ನ ಕೋಪ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅದು ಕೇಳುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸದ್ಗುಣವು ಇತರ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಸೂಯೆ ಪಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ವಿಷಯ. ಅಸೂಯೆಯಿಂದಾಗಿ ಸದ್ಗುಣಗಳೂ ಕೂಡ ಸೋತು ಹೋಗಬಹುದು.

ಮಾನವನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವ: ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು—ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ನೀನು ಮಡಿಯುವೆ.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು ಜರತುಷ್ಟ್ರ.